Encyklopedia ziół

Dąb bezszypułkowy (Quercus sessilis)

Posted On Grudzień 10, 2017 at 4:53 pm by / Możliwość komentowania Dąb bezszypułkowy (Quercus sessilis) została wyłączona

Dąb bezszypułkowy (Quercus sessilis) – drzewo z rodziny Fagaceae

Surowcem jest kora dębu bezszypułkowego – surowiec ma właściwości lecznicze równoznaczne z korą dębu szypułkowego.

 

SKŁADNIKI AKTYWNE

Kora dębu zawiera nie mniej niż 9% garbników (przeciętnie 12-14%) – pochodne pirogalolu i pirokatechiny.

 

DZIAŁANIE

Ściągające, przeciwzapalne, przeciwbiegunkowe,

 

WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE

Wewnętrznie stosuje się odwar w przypadku nieżytu żołądka i jelit, biegunki. Natomiast żołędzi używano kiedyś w przypadku biegunki i zatruć. Obecnie mąka z żołędzi, która jest bogatym źródłem minerałów, witamin z grupy B i nienasyconych kwasów tłuszczowych, znalazła zastosowanie do produkcji zdrowej żywności stosowanej u osób przemęczonych.

Zewnętrznie można używać wyciągów i odwarów w formie okładów i kąpieli na odmrożenia, przy silnym poceniu się rak i nóg oraz na wysypkę. Ponadto, odwary stosowane są do płukania jamy ustnej w chorobach gardła i zapaleniu dziąseł, a łącznie z kwiatami rumianki stosuje się go w formie irygacji na hemoroidy.

 

PRZECIWWSKAZANIA

Nie należy stosować większych dawek ze względu na ryzyko wywołania gwałtownych wymiotów. Tanina zawarta w galasach w większych dawkach może powodować uszkodzenia wątroby, dlatego przeciwwskazaniem do stosowania są tu schorzenia wątroby.

 

STOSOWANIE

W postaci odwarów, płukanek, obmywań, irygacji, kąpieli. Najczęściej stosuje się ją w mieszance z kłączem pięciornika kurzego ziela (działanie ściągające), koszyczkiem rumianku, kwiatem krwawnika, korzeniem żywokostu (działanie przeciwzapalne), zielem tymianku, macierzanki, liściem mięty pieprzowej, kwiatem nagietka lub zielem dziurawca (działanie antybakteryjne).

Odwar – 1 łyżkę kory należy gotować w szklance wody przez 5 minut. Do stosowania w celu irygacji i lewatyw, należy rozcieńczyć go 1:1 wodą.

Do kąpieli – 3 – 4 łyżki kory dębu należy gotować przez 5 – 7 minut w 2 l wody, wlać do połowy wanny wody. Kąpieli powinna trwać co najmniej 10 minut.

 

LITERATURA

I. Władysław Walewski: Towaroznawstwo zielarskie. Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich. Warszawa 1985. ISBN: 83-200-0968-5.
II. Aleksander (red.) Ożarowski: Ziołolecznictwo. Poradnik dla lekarzy. Państwowy Zakład wydawnictw Lekarskich. Warszawa 1983. ISBN: 83-200-0640-6