Encyklopedia ziół

Mięta polna (Mentha arvensis)

Posted On Luty 20, 2018 at 7:25 pm by / Możliwość komentowania Mięta polna (Mentha arvensis) została wyłączona

Mięta polna (Mentha arvensis) – roślina należąca do rodziny wargowych (Lamiaceae), rośnie na brzegach rzek, na mokrych łąkach, polanach, preferuje gleby wilgotne i zasobne w azot. Może osiągać wysokość od 5 do 40 cm. Łodyga mięty jest 4-kanciasta, liście ogonkowe, jajowate, nakrzyżległe. Kwitnie od lipca do września. Kwiaty obecne są w kątach liści zebrane w nibyokółkóch.
 
Surowcem jest ziele mięty.

 

DZIAŁANIE

Przeciwskurczowe, ułatwiające trawienie, przeciwwymiotne, przeciw wzdęciom, rozszerzające naczynia obwodowe, napotne, żółciotwórcze, przeciwbólowe.

 

WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE

Miętę polną stosuje się, aby złagodzić dreszcze, przy osłabieniu organizmu i uczuciu zimna, a także do pobudzenia pracy wątroby.

 

PRZECIWWSKAZANIA

Nie należy jest stosować zbyt długo ze względu na ryzyko podrażnienia błony śluzowej. Nie stosuje się u dzieci poniżej 4 roku, a olejku miętowego poniżej 10 roku życia.

 

LITERATURA

I. Penelope Ody, tłum. Małgorzata Garbarczyk: Uzdrawiająca moc ziół. MULTICO Oficyna Wydawnicza, Warszawa 2008. ISBN: 978-83-7073-644-6
II. Dietmar Aichele, Marianne Golte-Bechtle, tłum. Helena Terpińska-Ostrowska: Jaki to kwiat?. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne. Warszawa 1984. ISBN 83-09-00687-X