Encyklopedia ziół

Wierzba biała (salix alba)

Posted On Marzec 23, 2018 at 9:54 pm by / Możliwość komentowania Wierzba biała (salix alba) została wyłączona

Wierzba biała (salix alba) – drzewo należące do rodziny wierzbowatych; występuje na mokrych łąkach, przy rowach.
 
Surowcem jest kora wierzby białej (Cortex Salicis) i jej pokrewnych gatunków: Salix purpurea, S. Fragilis, S. viminalis i S. pentandra.

 

SKŁADNIKI AKTYWNE

Głównym składnikiem aktywnym wierzby białej są salicylany, obecne w korze i liściach. Występują glikozydy fenolowe (salicyna, salikortyna, triandyna), flawonoidy (izosalipurpozyd, hiperozyd), garbniki pirokatechinowe i galotaniny, kwas elagowy, katechina i sole mineralne.

DZIAŁANIE

Przeciwreumatyczne, przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwgorączkowe, przeciwpotne, antyseptyczne, ściągające, tonizujące.

 

WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE

Wierzba biała wykazuje właściwości ochładzające, zwalcza stany zapalne, zwłaszcza stawów, gardła, oczu i dróg moczowych, jest naturalnym lekiem przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, zwalcza reumatyzm, leczy objawy dny moczanowej i niweluje dreszcze. Wszystko to dzięki zawartości salicylanów (od nich pochodzi nazwa rodzaju Salix).

 

PRZECIWWSKAZANIA

Nie zaleca się jej osobom uczulonym na salicylany.

 

STOSOWANIE

W postaci naparu, odwaru, maceratu.
 
Herbata przy artretyzmie – po 20 g kory wierzby, owoców jałowca, 50 g owoców dzikiej róży, 30g liści brzozy i po 15 g owoców czarnej porzeczki i kwiatów więzówki błotnej należy wymieszać ze sobą, następnie 2-3 łyżki mieszanki zalewamy 1 litrem wrzątku i macerujemy przez noc. Rano napar należy zagrzać i pić szklankę 3 razy dziennie godzinę po posiłku.
 
Napój w chorobach gorączkowych – po 25 g kory wierzby, owoców maliny, po 20 g kwiatostanu lipy, kwiatów bzu czarnego i 10 g kwiatów rumianku należy wymieszać ze sobą i sporządzić napar z 0,5-1 łyżki mieszanki na szklankę wrzątku. Napar pijemy po pół szklanki co 1 godzinę, jednocześnie leżąc w łóżku.

 

LITERATURA

I. Penelope Ody, tłum. Małgorzata Garbarczyk: Uzdrawiająca moc ziół. MULTICO Oficyna Wydawnicza, Warszawa 2008. ISBN: 978-83-7073-644-6
II. Aleksander (red.) Ożarowski: Ziołolecznictwo. Poradnik dla lekarzy. Państwowy Zakład wydawnictw Lekarskich. Warszawa 1983. ISBN: 83-200-0640-6